Lóan ER komin!

Ég las í Mogganum að tvær lóur hefðu sést í Kópavogi um daginn og á páskadag sáust fjórar lóur í grennd við Hornafjarðarflugvöll. Og svo er Lóan komin til Stokkhólms (hún fór nú reyndar heldur aldrei...). 

Og enn er ort um lóuna enda er hún eina von Íslendinga um að það komi nú einhvern tíma vor og sumar! Hér er glæný sonnetta um lóuna eftir Hallgrím Helgason:

„Lóan er komin“ ég les í morgunblaði.
Hún lenti í gær á þúfu í Kópavogi.
Á köldum degi kviknar veikur logi.
Kliður fer um landsins frægu staði.

Einn mólitur fugl með fagran söng í nefi
og fjarlægan skóg í dökku sumarstéli.
Bláklukkulyng hún boðar gráum meli
og betri tíð í einu litlu stefi.

Hvað segir hún okkur, manni eins og mér
á myrkum bar á höfuðborgarsvæði?
Á ljósmynd af henni við lítum, segjum skál.

En höfði mínu er fuglinn trúr sem fer
með fjaðrablik úr gömlu sumarkvæði.
Þá hljómar dýrðin djúpt í minni sál.

Bláberjabollur & Draugasúpa

Í dag fór ég með börnin að hlusta á Sigrúnu Eldjárn lesa upp úr Gula Sendibréfinu, Draugasúpunni og öðrum skemmtilegum barnabókum sínum. Mér finnst frábært að Íslendingafélagið skuli vera með svona uppákomur fyrir börnin svo þau æfi sig nú í íslenskunni. Eða það er það sem við foreldrarnir ætlumst til...en svo tala krakkarnir bara sænsku saman!

 

En það var nú ekki það sem stóð uppúr. Neihei, haldið þið ekki nema ég hafi komist í bollu-heaven þarna í samkvæminu. Bestu bollurnar ever - og ég held bara svei mér þá hollustu bollurnar ever líka!  Bláberjabollurnar hennar Beggu eru með alls konar hörfræjahollustu og svo er hvorki smjör né egg í þeim. Þið verðið að prófa! Namminamm!

Á prjónunum

Ég var í skemmtilega saumaklúbbnum mínum í gær. Hló, borðaði kökur og bollur, slúðraði og skemmti mér vel. En ég prjónaði ekki neitt. Þessi sem prjónaði þessa súpercoolu peysu hins vegar heitir Sandra Backlund og er alltaf prjónandi. Hún hefur unnið öllu flestu tískuverðlaun sem hægt er að vinna í fashion-heiminum en þrjóskast samt við og prjónar ALLT sjálf. Hún er nokkrar vikur að pjóna eina svona múnderingu og þarf því að vinna við annað til að láta enda ná saman. Hallóóó! Hvernig væri nú bara  að fá saumaklúbba landsins til liðs við sig og einbeita sér að því að hanna og selja! Verða ekta prjónapreneur.

Þæfing

Lóan var á þæfingarnámskeiði! Þegar ég sagði bróður mínum frá þessu sagði hann: "Ha, fæðingarnámskeið? Ertu ekki löngu búin að fæða?" Nei, sagði ég. ÞÆFINGARNÁMSKEIÐ! "HA!" segir bróðirinn. "Svæfingarnámskeið???" En ég er sem sagt búin að læra að þæfa í silki og merínóull og ég verð bara að láta fljóta með mynd af meistaraverkinu því ég er ekkert lítið stolt!

Don´t worry, þetta verður ekki megasúperdúperhannyrðablogg en kannski ég skrifi einhvern tíma um húfuna sem ég prjónaði vetur og vor 07/08...

Iss piss og pelamá...

Mikið piss, svefn og matur í gærkvöldi. Fór í gær að hlusta á þessar konur, Louise Hallin og Malin Alfven, sem eru með Knattetimmen í útvarpinu. Foreldrar hringja í Knattetimmen með áhyggjur sínar út af börnunum. Það er mikið pissa í buxurnar, vill ekki sofa, vill ekki borða, öskur, þreyta o.s.frv. Knattetimmekonurnar eru með mikla og langa reynslu af að vinna með börnum og foreldrum og tekst á ótrúlegan hátt að hjálpa öllum úrvinda foreldrum að sleppa öllum þessum áhyggjum og gefa þeim sjálfstraust. 

Og í gær voru þær sem sagt "live" hérna í nágrenninu...þvílíkur innblástur! Það er sérstaklega eitt sem situr eftir í höfðinu á mér: Það er faktískt hægt að hreinsa aðeins í dagatalinu sínu til þess að fá meiri tíma fyrir sjálfan sig eða fyrir fjölskylduna. Ég er með marga marga dagatalskandídata sem eru í útrýmingarhættu núna. Allir fundir, til dæmis, sem ég þarf ekki lífsnauðsynlega að mæta á eru hér með "deletaðir" úr agendunni.

Vá, fyrir nokkrum árum síðan lærði ég að segja nei. Nú er ég að reyna að læra að klippa!

Jane Austen

Það er Jane Austen race hjá okkur um þessar mundir. Það er ekkert eins upplyftandi í skammdeginu eins og að horfa á bíómynd eftir skáldsögu Jane Austen. Uppáhaldið mitt er BBC-þáttaröðin sem byggir á Pride & Prejudice. 

Vinkona mín ein á stórt plakat með mynd af Mr Darcy þegar hann kemur upp úr vatninu í blautu skyrtunni sinni. Ég er búin að bjóða henni gull og græna skóga fyrir plakatið en hún vill ekki láta það af hendi...

Ef einhver veit hvar ég get orðið mér úti um svona plakat myndi ég vera ykkur ævinlega þakklát. Mig sárvantar svona mann á vegginn hjá mér í vinnunni. Svona mann í blautri skyrtu "sem veit ekki hvað lægð eða él eða 25 m/á sekúndu geta gert manni" eins og Dísa kemst svo vel að orði. Pride & Prejudice serían ætti að vera á lista Folkhälsoinstitutet yfir nauðsynlega hluti til að halda heilsu. 

Dúkkan hennar Dóru

Nú er sko mikið sungið hér á heimilinu! Við mæðginin höfum mjög gaman af því að syngja alls konar vísur með skemmtilegum hreyfingum og þegar við kunnum ekki lagið búum við bara til okkar eigið lag. En nú er ég búin að uppgötva alveg frábæra síðu þar sem hægt er að hlusta á barnavísur. Já, síðan heitir einmitt Barnavísur!

Ekki vissi ég að Dúkkan hennar Dóru væri svona glatt og skemmtilegt lag. Við höfum alltaf sungið það með miklum drunga og tilþrifum. Ég meina, dúkkan er með sótt sótt sótt...hvernig er þá hægt að vera svona glaður? En nú erum við sem sagt búin að læra lagið.

Knúsmerktar barnabækur

Munið þið eftir barnabókinni Benni og Bára? Systkinin Benni og Bára eru að klæða sig í fötin en gleyma alltaf einhverri flík. Þegar Benni gleymir vettlingunum sínum segir mamma hans ”Ég er hrædd um að þú verðir blautur á höndunum, góði minn.” En þegar Bára gleymir einhverju segir mamma alltaf: ”Þú ert nú meiri kjáninn. Þú ert nú ekki alveg tilbúin telpa mín. Þú mátt ekki gleyma að fara í…”

Það er svo algengt að stelpur séu ”kjánar” eða ”litlar prinsessur” eða ”flissandi smástelpur” í barnabókum að við tökum ekki einu sinni eftir því. Hér í Svíþjóð er búið að setja á laggirnar nýja bókaútgáfu sem gefur út ”knúsmerktar” barnabækur. Útgefendurnir fara yfir allar bækur með jafnréttis- og lýðræðisgleraugu á sér. Útkoman er fullt af skemmtilegum bókum og söguhetjurnar eru prinsessur sem spila íshockey, strákar sem leika sér með barbie og frændur sem eru hommar.

Ég vil fá íslenskar knúsmerktar bækur! Ekki endurútgáfu á fordómafullum eldgömlum barnabókum heldur nýjar, skemmtilegar bækur um börn sem lifa því lífi sem börn í dag lifa.

Langar í...

Mig er búið að dreyma um þennan síma í mörg ár! Já, löngu áður en Apple byrjaði að hanna þennan fallega hlut langaði mig í iPhone. Ég hélt reyndar að hann myndi heita ApplePhone en það var nákvæmlega svona síma sem mig VANTAÐI! Spurning hvort Steve Jobs hafi ekki bara fengið hugskeyti frá mér.

Og nú er hann kominn á markað en ekki til mín...og ekki til Evrópu. Bráðum get ég ekki beðið lengur.

Jólahvað??

Ég skil bara ekkert í þessu jólastressi hjá fólki...
...til hvers að vera að baka fullt af smákökum þegar hægt er að kaupa tilbúnar!

Sonur minn er nýbúinn að kenna mér nýtt attitude sem hefur nýst mér rosa vel jólaundirbúningnum.
Um daginn föndruðum við skó til að setja í gluggan og hann var svo rooosalega ánægður með skóinn "sem hann bjó til!". Ehhhmmm...já, hann var að leika sér við annan "föndrandi" strák á meðan að mömmurnar bjuggu til skóna. Svo er hann líka alveg hrikalega stoltur af piparkökuhúsinu sem "hann bjó til!". Já, eða þannig....

Þetta er frábært lífsviðhorf...nú er ég alveg meiriháttar ánægð með piparkökurnar sem "ég bakaði" (keypti tilbúnar úti í búð) og alveg brjálæðislega stolt af peysunni sem ég prjónaði á dótturina (vinkona prjónaði...). Nú, svo ég tali nú ekki um hvað ég er búin að vera dugleg að þrífa húsið hátt og lágt (hmmm...skúrkan sá um það).

Jiii hvað ég er myndarleg húsmóðir!